Τρίτη, Μαρτίου 28, 2006

ρακενδυτες ιστοριες



photo by alba.
Φευγω ταξιδι ,οχι μακρυα ,εδω γυρω θα ειμαι, μεσα στην ιστορια σου που μολις μου διηγηθηκες ,
αυτη που λες καθε μερα ,
αυτη που μου ψιθυριζεις στ'αυτι τα βραδια με το καληνυχτα.
Παω να ψαξω εκεινη την αλλη ιστορια την τρομαγμενη την σπαρταριστη ,
εκεινη που κρυβεται στα σκοτεινα της ιστοριας σου,
με τις λεξεις και τα χρωματα που δεν λεγονται,
με τα αισθηματα που δεν πρεπει να εμφανιστουν,
τα λογια που αποφυγες να πεις ή αποφυγα ν'ακουσω
και στεκονται ακινητα στα συνορα μας τις αδοξες ωρες,
την ωρα που πεφτει ομιχλη σιωπη και δεν μιλαω και δεν μιλας .
Αχ εκεινες οι λαθραιες λεξεις που ειναι αλλη ζωγραφια ,αλλες εικονες,αλλη ενταση ανομολογητη,
Ψαχνω μιαν αληθεια που ειναι σαν φτωχια συγγενης , απ'ολο το σοι κατατρεγμενη,
ευτελισμενη και καπου ξεχασμενη,
Μιαν ιστορια με τις λεξεις που δεν γλιστρησαν απ'τα στοματα μας.
Ψαχνω την αλλη ιστορια την τρεμαμενη την υπονοουμενη την στριμωγμενη και ανειπωτη.
Μιλαει για τις στιγμες που δεν τις κατατασει η μνημη ,τις στιγμες που ξεχασαμε κι επεσαν στο βυθο .
Ειναι ακομψο ως κυνικο ν'ανασυρθουν,κι αν καποτε συμβει σ'αφηνουν θεογυμνο στα ματια του αλλου.
Ιστοριες που σπανε σε μικρους κοκκους θλιψης κι απλως σκονιζουν το προς τα πισω τοπιο .
Πηρα λοιπον ενα απογευμα την αποφαση να περασω απ’την παλια γειτονια εκεινη την αδικημενη,
δικη σου ή δικη μου,να δω τα απλωμενα ρουχα στις αυλές ,να μυρισω τα απονερα απ’τις κουζινες
Θα καπνιζουν οι ξυλοσομπες, μια μυρωδια οπως σ' εκεινο το σκοτεινο ψιλικατζιδικο της Καγιανης,
θα χτυπησω δυο ελαφρους χτυπους στην ξυλινη πορτα και θα πω απλως : «γεια σας, ηρθα»,
τα χαμογελα θα ειναι συγκρατημενα στην αρχη ,αρκετα βλεμματα θα κατευθυνονται στο πατωμα ,
καπως σαν να φταιμε που υπαρχουμε ,που υπαρχει αερας για τις νοθες σκεψεις,για τις λαθραιες υπαρξεις,
κατι βραζει στην κουζινα και θα στειλει το παιδι να φερει κρασι απ’το μπακαλικο απεναντι,
«πεθυμησα εκεινα τα λουκανικα της κυρα-Χρυσουλας» ειπα,
«Θεος σχωρέστον τον Κυρ-Παναγιωτη,θυμασαι ποσο του αρεσαν ;» μου απαντησε,
ηπιαμε δυο ποτηρακια κρασι ,την κοιταξα κλεφτα στα ματια
μετα ζητησα να ξαπλωσω στο ντιβανι του διαδρομου ,νυσταζα πολυ,ηθελα να κοιμηθω ,βλεπουμε μετα.
Ενοιωθα μια πικρα στο στομα μου ,ειχε προστεθει κι η γευση της ρετσινας, την ιδια στιγμη απ’το βαθος του δρομου ακουστηκε η ξεχασμενη μελωδια της Ραμόνας
Με πηρε ο υπνος.

5 Comments:

At 7:17 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ρακένδυτες οι ιστορίες σου.. χρυσοποίκιλτη η περιγραφή σου...
ρακένδυτη η ζωή(!!!0... χρυσοποίκιλτη η παρέα(!!!)... Ναι μύρισε η άνοιξη και είναι τόσο όμορφη η ζωή...

 
At 2:38 μ.μ., Blogger davidfisher45074199 said...

Do you want free porn? Contact my AIM SN 'abunnyinpink' just say 'give me some pics now!'.

No age verification required, totally free! Just send an instant message to AIM screen name "abunnyinpink".

Any message you send is fine!

AIM abuse can be reported here.

 
At 2:54 μ.μ., Blogger emotional_anaemia said...

Τι ωραία που μας θυμήθηκες και μας γράφεις.
Τι ωραία που είσαι κομμάτι της άνοιξης!

 
At 11:16 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

i pio omorfi istoria einai auti gia tin opoia den tha miliseis se kanenan pote. pou tha tin kribeis mesa stin psixi sou san fylaxto. k auto pou tin kanei toso omorfi einai to oti prepei na tin peis monaxa se enan anthropo kai den tolmas.giati ti tha ginei an den tin brei toso omorfi oso esy? tha katarreusoun ola...
u.g sorry pou ta egrapsa etsi alla o ypologistis mou arneitai na ekfrastei sta ellinika.kati tha patisa pali!

 
At 5:04 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Συμφωνώ anonymous. Aυτές είναι οι πιο ωραιες στιγμές. Είναι απόλυτα δικές σου. Δεν χρειάζονται μοιρασιά....
pousourinaki

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

eXTReMe Tracker